Even laden…
Even laden…
“Drie keer per dag, tien dagen.” Klinkt simpel, tot je 's avonds niet meer weet of je de tweede gift al gegeven hebt. Vul het voorschrift in en krijg een schema met echte tijden — en een vinkje per gift.
“Drie keer per dag” betekent in de praktijk “om de acht uur”, en dat is iets anders dan bij ontbijt, lunch en avondeten. Van veel medicijnen — zeker antibiotica — hangt de werking af van de spiegel in het bloed: die moet boven een bepaalde waarde blijven. Geef je drie giften tussen acht uur ’s ochtends en zes uur ’s avonds, dan zit er veertien uur niets meer in als het eropaan komt. Deze planner rekent daarom in échte intervallen en laat zien wanneer de nachtelijke gift valt — zodat je vóóraf kunt vragen of die mag schuiven, in plaats van hem stilzwijgend over te slaan.
Datzelfde geldt voor het einde. Een kuur is klaar op het moment dat de laatste gift gegeven is, niet op de dag dat je hond weer vrolijk rondrent. Bij antibiotica is dat geen formaliteit: te vroeg stoppen laat juist de taaiste bacteriën leven, en dat is precies hoe resistentie ontstaat. Heb je een goede reden om te stoppen — bijwerkingen, een hond die het niet binnenhoudt — bel dan je praktijk in plaats van zelf te besluiten.
Het overkomt iedereen. De vuistregel die de meeste dierenartsen aanhouden: geef de vergeten dosis alsnog zodra je eraan denkt, tenzij de volgende al bijna aan de beurt is — sla hem dan over en ga verder met het gewone schema. Wat je nooit doet, is twee giften tegelijk geven om het in te halen; bij sommige middelen is dat gevaarlijker dan één keer overslaan. Twijfel je, of gaat het om een middel met een smalle marge zoals hartmedicatie of epilepsiemedicijnen, bel dan je dierenarts. En let op: het etiket op de verpakking gaat altijd voor op wat hier staat.
Spuugt hij de pil onaangeroerd uit, dan geef je hem gewoon opnieuw. Braakt hij vlak na de gift, dan wordt het lastiger inschatten hoeveel er binnen is — bel dan je praktijk; bij sommige middelen is een tweede gift riskant. Braakt hij herhaaldelijk tijdens de kuur, dan is dat sowieso iets om te melden: dat kan een bijwerking zijn.
Alleen als je dierenarts of het etiket dat zegt. Tabletten met een omhulsel of met vertraagde afgifte verliezen hun werking als je ze breekt, en sommige middelen zijn bijtend voor de slokdarm. Capsules openmaken is helemaal iets om eerst te vragen.
Omdat “om de acht uur” nu eenmaal drie giften per etmaal betekent. In de praktijk mag dat bij veel middelen best een uur of twee schuiven, maar dat is een vraag voor je dierenarts en niet voor een website. Lukt het echt niet, vraag dan of er een variant bestaat die twee keer per dag gegeven kan worden.
Meld altijd wat je hond nog meer krijgt, inclusief supplementen, vlooienmiddelen en kruiden. Combinaties kunnen elkaar versterken of juist opheffen. Loopt er ook een ontworming of vlooienbehandeling, zet die dan naast elkaar op de zorgkalender — dan zie je in één oogopslag wat er die week allemaal gegeven moet worden.
Vind je deze tool handig?
Deel hem met andere hondenbaasjes — gratis is om door te geven.